Συνολικές προβολές σελίδας

Translate

Τρίτη 2 Ιουνίου 2015

Εχετε αιμα στα χερια "νοικοκυραιοι"

Οι "αριστεροί του facebook" ,του καναπε και των κοινωνικων δΙκτυων ....οι "αριστεροι των πληκτρολογιων "στηριξαν από την αρχή και ολόπλευρα τους "αντιΑσαντ",τους  ΑλΚάιντες στην Συρία, γιατί ο Ασαντ ειναι κακός μωρέ, και του χρειαζοταν μια "αραβικη ανοιξη" 
(ε, κ.δουρου και κ.Π.κωνσταντινου ???) 

...όπως στηριξαν τους ναζί στην Ουκρανία, γιατί ο Πουτιν είναι κακός επίσης μωρέ, άσε που έδερναν μπάτσους οι "μαιντανηδες" ,και δεν φορουσαν δα και φατσα καρτα τις σβαστικες ,κατι αρχαιοουκρανικα συμβολα ηταν ...

... τώρα έχουν λουφάξει βεβαια... 
η ευθύνη όμως δε φεύγει.. 
έχουν αίμα στα χέρια τους...

ΕΧΕΤΕ ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ...... "ΠΡΩΤΗΦΟΡΑΡΙΣΤΕΡΗΤΕΣ" !!!
ΑΙΜΑ ΡΕΕΕΕ ...








Του  kapaworld.gr

Μπήκα στο χώρο συνάντησης κι ήταν καθισμένη διστακτικά σε μια καρέκλα. Σήκωσε το κεφάλι της και κοιταχτήκαμε. Τα μάτια της μεγάλα, μαύρα κι υγρά. Τα μαλλιά κατάμαυρα και η εικόνα της τόσο υπέροχα εξωτική στα δικά μου μάτια. Ανατολίτισσα, πανέμορφη και τόσο μα τόσο ντροπαλή, με μια γοητευτική φυσική ευγένεια.

Έδωσα το χέρι πρώτα στη μαμά της που καθόταν δίπλα της και μετά στην ίδια. Γρήγορες συστάσεις… και μετά η μαμά αποχώρησε. Μείναμε οι δυο μας να χαμογελάμε αμήχανα η μια στην άλλη… Δεν μιλά την γλώσσα μου, δεν μιλώ τη γλώσσα της και αποφασίσαμε να συνεννοούμαστε στα αγγλικά.

Την ρώτησα πώς είναι και τα μεγάλα αμυγδαλωτά της μάτια γέμισαν δάκρυα! Δεκάξι χρονών, ζει στην χώρα μας ένα μήνα και δέκα μέρες ακριβώς. Έμεινα σιωπηλή κι ήταν σαν έναν μικρό ποτάμι να άρχισε να κυλά δίπλα μου…

Μου είπε για τις βόμβες, που έπεφταν παντού, για τις σφαίρες που σφύριζαν πάνω από τα κεφάλια τους. Για το ότι σαν έφευγε για το σχολείο, δεν ήξερε αν θα γύριζε σπίτι της κι αν θα ξανάβλεπε τους γονείς της. Για τους φίλους της που έχουν σκοτωθεί. Για την βόμβα που έπεσε στο δρόμο και έσπασε την τζαμαρία πίσω της. Για τα τζάμια που χαράκωσαν την πλάτη της – σηκώθηκε αργά και σήκωσε την μπλούζα για να δω τα σημάδια της.

Μου είπε για το μικρό δεκάχρονο αγόρι που το αίμα έτρεχε από το λαιμό του σαν ποτάμι και ο νοσοκόμος της ζήτησε να πιέζει με τα δάχτυλα της την πληγή για να μην φεύγει το αίμα.

Μου είπε πώς είναι τα μάτια ενός ανθρώπου την ώρα που στραγγίζει από μέσα του η ζωή, σαν εκείνο το αγόρι που την κοίταζε στα μάτια και τα δάχτυλα της πίεζαν την πληγή στο λαιμό του την ώρα που πέθαινε, εκεί στη μέση του δρόμου, στο μικρό υπαίθριο καφέ που είχε καθίσει, με το φρέσκο χυμό ακόμη στο χέρι της.

Μου είπε για το ότι είδε αποκεφαλισμούς ανθρώπων και μικρά παιδιά να πέφτουν στον δρόμο πυροβολημένα από ελεύθερους σκοπευτές.

Μου έδειχνε με τα χέρια της πώς πετούσαν οι άνθρωποι διαμελισμένοι από βόμβες που έσκαγαν στην αγορά και με το στόμα της έκανε τον θόρυβο και τη βοή του πανικού, λίγο πριν την ανατίναξη.

Μου μίλησε για τις αρπαγές κοριτσιών από τους στρατιώτες και για τον φόβο των γονιών της μην συμβεί το ίδιο και σε εκείνη.

Μου είπε για την απόφαση να φύγουν, για την ημέρα του αποχαιρετισμού,για τα δάκρυα και τα γέλια και την χαμένη ελπίδα, πως θα ξαναδεί το σπίτι της,την αυλή της,το δωμάτιο της. Το ροζ εφηβικό της δωμάτιο, που μου περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια.

Μου μίλησε για τον υποχρεωτικό αποχωρισμό από τον μπαμπά που έπρεπε να μείνει πίσω. Για το μικρό σακίδιο που έπρεπε εκεί να χωρέσει όλη την παλιά ζωή της κι εκείνη επέλεξε να πάρει ζωγραφιές κι ευχές φίλων της,παρά ρούχα ή κάτι πιο χρήσιμο.

Μου μίλησε για το ταξίδι στην Τουρκία,το περπάτημα μέσα από τα βουνά, το κρύο,την κούραση, τη σιωπή και την πείνα.

Μου είπε για το ταξίδι με τη βάρκα. Τη θάλασσα άγρια, πως κουνούσε και ζαλιζόταν, πως φοβόταν.

Μου μίλησε για το πώς έφτασαν στην Κω και πώς πέρασαν εκεί δύο δύσκολες μέρες σε απόλυτη εξαθλίωση και πείνα,μα πως όλοι ήταν καλοί μαζί τους…

Κι ύστερα Αθήνα κι ύστερα… Θεσσαλονίκη κι ύστερα…εκεί απέναντι μου να μου μιλά για τη φρίκη της. Τα μάτια της έτρεχαν ποτάμι, κανένας λυγμός, κανένας ήχος, μόνο δάκρυα. Ένα παιδί.

Ένα παιδί που είχε ζήσει την κόλαση κι είχε επιβιώσει…

Ήθελα να βρω τα σωστά λόγια μα δεν υπήρχαν… Με κοίταξε ίσια στα μάτια και μου είπε πως πριν τον πόλεμο η Συρία ήταν η πιο όμορφη χώρα στον κόσμο. Πως ήξερε πως δεν θα την ξαναδεί και πως θα την αγαπούσε για πάντα…
Την ρώτησα τι θυμόταν από την χώρα της πριν από τον πόλεμο…
«Τίποτε». Μου απάντησε «Ήμουν τόσο μικρή όταν άρχισε ο πόλεμος, που δεν θυμάμαι πως ήταν πιο πριν». «Τότε πώς ξέρεις πως ήταν όμορφη;»Τη ρωτάω.

Ακούμπησε το ντελικάτο σχεδόν γυναικείο χέρι της στο στήθος της και κλείνοντας τα μάτια ψιθύρισε, «Το ξέρω γιατί όταν τη θυμάμαι πονάει η καρδιά μου»…
Αντίο Πατρίδα…
Η ιστορία είναι αληθινή…όπως και η συνάντηση μου μαζί της! Καλημέρα αγαπημένοι…

απο εδω nostimonimar.gr

8 σχόλια:

  1. megali dynami koritsaki omorfo

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τις βόμβες ο Άσσαντ τις πετάει στον κόσμο στη Συρία και όχι οι τζιχαντιστές (αυτοί δεν έχουνε αεροπλάνα).Επίσης οι Κούρδοι ήτανε απο τους πρώτους που κάνανε διαδηλώσεις ενάντια στον Ασσαντ το 2011.Κατα τα άλλα ας βοηθήσουμε τους πρόσφυγες γιατι έχουνε περάσει πολυ δυσκολες καταστάσεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ουτε λογος ....τυποι σαν τον Φίλιπ Χάμοντ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ παρα να λεν ΑΛΗΘΕΙΑ !!! κατι τετοιοι ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ και με τα "χημικα του Σανταμ" βεβαιως ....Τριφτα καλα τα χερακια σου ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙ ΕΥΚΟΛΑ ΤΟ ΑΙΜΑ .
      http://www.onalert.gr/stories/h-polemikh-aeroporia-assad-gelaei-rixnontas-bombes-barelia/42603

      Διαγραφή
    2. Εσυ εισουν εκει και ειδες τον Ασσαντ να ριχνει τις βομβες ......καραγιοζη ε καραγιοζη

      Διαγραφή
  3. Βρε χαμουρόκοτες, ισλαμολάγνοι τενεκέδες, όταν καποια μερα οι τζιχαντιστές χτυπησουν μεσα στην πατρίδα σας θα λετε τα ιδια; Όλα ξεκινανε από τη θρησκεία τους παρτε το είδηση. Εκτός και αν σιτίζεστε σε ΜΚΟ και τα λετε... Μια μερα θα πληρωσετε πολύ ακριβα την ισλαμολαγνία σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δεν φοβομαστε "αρχαιε μου Αιλυνα " γιατι εχουμε κατι "ισλαμοφαγους" σαν κι εσενα να προστατευουν τον "πολιτιΖμο" μας .Το σχολιο σου αναρτηθηκε μονο και μονο για να φανει ΠΟΣΟ ΧΑΛΑΣΜΕΝΟΙ ανθρωποι υπαρχουν και ποσο η αγνοια και η ταξικη μιζερια εχει μπολιασει ως το μεδουλι τους φασιστες της "δυτικης τζιχαντ "

      Διαγραφή
  4. Χαίρομαι που βρίσκεται νόημα στο γραπτό μου μα σας παρακαλώ να ενημερώσετε την δημοσίευση με την ακριβή πηγή αυτής. Το κείμενο είναι πνευματική ιδιοκτησία. Κανονικά ζητάμε άδεια και βάζουμε ακριβή πηγήπάντοτε με link στην ιστοσελίδα του δημιουργού. http://www.kapaworld.gr/2015/05/blog-post_26.html

    Καλή συνέχεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το ιστολόγιο όφειλε να βάλει την πηγή απ οπου το "αλιευσε" (οπως κανει παντα σε οσα κειμενα αναδημοσιευει) οπως και εκανε . Παρολα αυτα απεκατεσταθει η απαιτηση σας .Επισης το ιστολογιο πιστευει οτι "Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα !"

    ΑπάντησηΔιαγραφή