απο τον "ΕΓΚΕΛΑΔΟ"
Απο την αρχή ακόμα της κρίσης και αμέσως σχεδόν μετα το "μνημόνιο" του ΓΑΠ ,ενα τεράστιο μπλέξιμο υπήρχε στο νου και την σκέψη μεγάλης μερίδας του λαού μας ,ιδιαίτερα μετά το πρώτο εκείνο σοκ των πρώτων αντιλαικών μέτρων .Παντού ,απο τις πλατείες μέχρι το διαδύκτιο ,τα καφενεία η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω απο το πως θα μπορούσαμε σαν χώρα να αποφεύγαμε την λαίλαπα των "μνημονίων" (της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης που βέβαια εδω συνάντησε τον πιο αδύναμο κρίκο της, ή κάποια μορφή βαλβίδας εκτόνωσής της) .Πολύ σωστά το ΚΚΕ έβαλε το ζήτημα τότε (και πιο αναλυτικά στο 19ο Συνέδριό του ) οτι δεν ηταν θέμα προσώπων (ΓΑΠ κλπ), ή νομίσματος ,ή ακόμα κάποιου σατανικού σχεδίου που είχε να κάνει σε σχέση με την "μικρή" και πάντα "προδομένη " και βαλώμενη Ελλάδα ,αλλά με ανταγωνισμούς ,αναδιαρθρώσεις και τελικό ξεκαθάρισμα στο παγκόσμιο Ιμπεριαλιστικό σκηνικό με αφορμή την πιό γιγάντια κρίση που το χε βρει ποτέ στην Ιστορία του .
