Έχουμε ζήσει πολλές στιγμές διαβάζοντας διθυράμβους για τον "κινεζικό καπιταλισμό" που δήθεν δεν μοιάζει με τους άλλους καπιταλισμούς γιατί κατά τους ισχυρισμούς τους:
• Την ταξική και πολιτική εξουσία την ασκεί η εργατική τάξη και το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας,
• Για πρώτη φορά ισχύει και επιβάλλεται σε καπιταλισμό ο σοσιαλιστικός κεντρικός σχεδιασμός και διεύθυνση της οικονομίας στον οποίο και πειθαρχούν αυστηρά οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις και τα πολυεθνικά μονοπώλια.
• Η «μέχρι τώρα πορεία» έδειξε ότι μπορεί να υπάρχει καπιταλισμός χωρίς κρίσεις διότι υπερισχύει ο κεντρικός σχεδιασμός με τον οποίο οι κρίσεις αποφεύγονται.
• Είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο (με τις ΝΕΠ) ότι μπορούμε να βάλουμε τον καπιταλισμό να υπηρετήσει τον σοσιαλισμό και να κτίσει αυτός το κενό καπιταλιστικής ανάπτυξης που βρήκε μια καθυστερημένη αγροτική χώρα (Κίνα και Ρωσία στη δεκαετία του 1920) αντί να το επιχειρήσει μόνη (όπως συσσώρευση εκβιομηχάνιση της ΕΣΣΔ στη δεκαετία 1930) και σε συνέχεια να βάλουμε τον καπιταλισμό να μας οδηγήσει στον σοσιαλισμό και αφού έχει λύσει όλα τα προβλήματα ανάπτυξης που απαιτούνται για να περάσουμε στον σοσιαλισμό!
• Στην Κίνα λειτουργεί ο «υγιής καπιταλισμός», ίσως και φιλολαϊκός και ηθικός (!) και όχι ο «διεφθαρμένος και παρηκμασμένος» της Δύσης και αυτός μπορεί να πάει την Κίνα στον σοσιαλισμό! Όποιος καπιταλιστής παραβιάσει τους κανόνες του «υγειούς καπιταλισμού» το «κομμουνιστικό καθεστώς» τους τιμωρεί σκληρότατα ενώ πολλά διεφθαρμένα στελέχη του κράτους τα έχει εκτελέσει. Παραβλέπουμε την όμοια τιμωρία του τικ-τοκ με βαρύτατο πρόστιμο από τη Δικαιοσύνη των ΗΠΑ για παραβίαση τέτοιων όρων ηθικού καπιταλισμού στις ΗΠΑ!!! (διατήρηση - αποθήκευση προσωπικών δεδομένων ανήλικων!).
Τελικά η Κίνα έχει έναν άλλον, «καλό καπιταλισμό», που «αναπτύσσεται χωρίς κρίσεις και οδηγεί στον σοσιαλισμό»!
Οι μαρξιστές που είναι άπιστοι θωμάδες, καλά θα κάνουν να ανατρέψουν τον Μαρξ και μετά τη «λάθος» απόρριψη της μαοϊκής θεωρίας της «χάρτινης τίγρης του καπιταλισμού» και της επαναστατικής περικύκλωσής του από τους φτωχούς, να μη το ξανακάνουν και να προσχωρήσουν στην Ντενκ Σιάο Πινγκ θεωρία της αταξικής άσπρης – μαύρης γάτας που πιάνει ποντίκια δηλ. του καπιταλισμού που φέρνει σοσιαλισμό μπαίνοντας στην υπηρεσία της επανάστασης της εργατικής τάξης!
Κι όμως,
Η πρώτη μεγάλη κρίση του «κινεζικού καπιταλισμού» που δήθεν δεν γνωρίζει κρίσεις, είναι η τεράστια κρίση του τομέα των ακινήτων! Κάτι που θυμίζει την ίδια αφορμή εκδήλωση της κρίσης του «δυτικού καπιταλισμού» το 2008-9) η οποία τελικά ήταν κι εκείνη κανονική κρίση υπερσυσσώρευσης (συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης) κεφαλαίου και αγοράς που υπονόμευσε με τις τεράστιες αναντιστοιχίες επενδύσεων - παραγωγής - κατανάλωσης την παγκόσμια οικονομία που πλήρωσαν η λαοί και ο ελληνικός πανάκριβα και πληρώνουν ακόμη.
*Από τις πλέον αστείες εξηγήσεις της κρίσης που είδα στην ΑΙ, ήταν ότι δεν έλαβαν υπόψη τη γήρανση πληθυσμού που μειώνει σταδιακά τη ζήτηση… ναι εκεί που έχουν κεντρικό σχεδιασμό «ξέχασαν» το δημογραφικό πρόβλημα και άφησαν ανεξέλεγκτη τη δανειοδότηση και τις επενδύσεις σε έναν τομέα με περιορισμένη προοπτική!
Ένα δείγμα της κρίσης του «κινεζικού καπιταλισμού» που ανατρέπει εν αρχή όλα όσα διαβάσαμε πιο πάνω για τις μαγικές ιδιότητές του είναι το λινκ με τίτλο:
«Evergrande Η κατάρρευση του κινεζικού γίγαντα ακινήτων – Εκκαθάριση μία ημέρα μετά την ισόβια καταδίκη του ιδρυτή»
Δεν χρειάζεται να σχολιάσω όσα θα διαβάσετε είναι αυτονόητα πλην της παρατήρησης ότι με δικαστήρια δεν σώζεται ο καπιταλισμός από κρίσεις και δεν γίνεται ποτέ ηθικός. Απλώς πρέπει να μη παραβιάζει τους κανόνες της συλλογικής εκμετάλλευσης των λαών με υπερβάσεις οι οποίες χαλάνε την πιάτσα αλλά πάντα θα επιχειρούνται, όπως και με το Τικ-Τοκ, τη Νοβάρτις, τη BMW, τη Pfizer και… ατελείωτος ο αριθμός!
Το θέμα είναι να μην υποτιμήσουμε αυτή την κρίση και νομίσουμε ότι είναι μια παράνομη συμπεριφορά ενός καπιταλιστή και όχι ο ίδιος ο καπιταλισμός με τις κρίσεις του.
Υπάρχουν πολλές εκτιμήσεις για τις συνέπειες της κρίσης αυτού του τομέα στην κινεζική οικονομία και στην ανάπτυξη του ΑΕΠ.
Οι πρώτες «στενές» εκτιμήσεις μιλάνε για μια «τρύπα» στην οικονομία που θα πληρώσει ο κινεζικός λαός μεγέθους ως 300 δισεκ. δολάρια.
Άλλες εκτιμήσεις περιλαμβάνουν σειρά παρενεργειών και μιλάμε για μεγάλες συνέπειες απώλειας ΑΕΠ 2021- 2026 που σύμφωνα με την ΑΙ και το ΔΝΤ κινούνται σωρευτικά για τα χρόνια αυτά περί το μείον 4-5% του ΑΕΠ (χωριστά κατ, έτος τα 6 έτη αντίστοιχα -0,2, -0,7, -0,9, -1,0, -0,8, -0,6, και όχι κατά μέσο όρο μείωση 4-5% κάθε χρόνο) ή συνολικά σε απώλεια 0,8-1 τρις δολάρια με το χειρότερο σενάριο να κινείται σωρευτικά στο μείον 5-7%, ενώ μένει να υπολογιστούν και τριτεύουσες απώλειες.
Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει καπιταλισμός χωρίς κρίσεις, ανισορροπίες και αναντιστοιχία παραγωγικών σχέσεων – παραγωγικών δυνάμεων στο στάδιο του μονοπωλιακού καπιταλισμού. Καμία θεωρία περί καπιταλισμού που μπορεί να έχει και άλλες ιδιότητες, κατά παράβαση των νομοτελειών που διατύπωσε ο Μαξ, δεν μπορεί να σταθεί. Ο καπιταλισμός σε όποιο περιβάλλον λειτουργεί τα ίδια βασικά χαρακτηριστικά θα έχει.
Αυτό που κάποιοι βλέπουν στον «κινεζικό καπιταλισμό» είναι μια από τις εκδοχές του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού, τελευταίας φάσης του ιμπεριαλιστικού σταδίου που από χρόνια εφαρμόζεται στη Δύση, χωρίς να καταργεί τις κρίσεις του. Και ΝΕΠ να το ονομάσουν, πάλι τις ιδιότητές του ο καπιταλισμός δεν τις καταργεί, διαφορετικά δεν θα είναι καπιταλισμός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου