ΕΝΑΣ ΒΟΛΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ

 

Πολλή συζήτηση έχει γίνει για τη «σκιώδη κυβέρνηση» Τσίπρα. Την υποδέχθηκαν με θέρμη ΜΜΕ εφοπλιστών και άλλων επιχειρηματιών, ενώ με χίλιους δυο τρόπους την «σπρώχνει» και η κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγοντάς την ως βολικό αντίπαλο.

Έχουν ήδη γραφτεί πολλά για το ποιοι τομεάρχες προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, πόσοι είναι καθηγητές Πανεπιστημίου, πόσοι είχαν και ποιες κυβερνητικές - κρατικές θέσεις την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με ακροδεξιούς ΑΝΕΛ κ.λπ.

Θα αναφερθούμε και εμείς σε ορισμένα ενδεικτικά «στοιχεία και διαδρομές» επιχειρώντας να φωτίσουμε ορισμένες «σκιές» σχετικά με τη «σκιώδη κυβέρνηση» για τη διαχείριση της ιμπεριαλιστικής φρίκης και καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Η παρουσίαση της «πρώτης γραμμής» των στελεχών έγινε πασχίζοντας να αναδειχθεί μία γενική «αξιοσύνη». Η «ακαδημαϊκή επάρκεια», η εμπειρία στις επιχειρήσεις και στη διακυβέρνηση.

ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΤΩΝ «ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ», ΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ ΚΑΙ Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ

 

Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε να κορυφώνεται η διαφήμιση γύρω από το λεγόμενο «Gay Pride», με τις κυβερνήσεις, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις αμερικανικές πρεσβείες να πρωτοστατούν στις εκδηλώσεις. Από τη δική μας σκοπιά, ως ανθρώπων του μόχθου και του ταξικού κινήματος, οφείλουμε να δούμε πίσω από τη βιτρίνα και να αναλύσουμε την αλήθεια με καθαρά κριτήρια. Αυτές οι διοργανώσεις έχουν πάψει προ πολλού να αφορούν την υπεράσπιση κάποιων ανθρώπων απέναντι στην περιθωριοποίηση. Έχουν μετατραπεί σε μια οργανωμένη, συστηματική επιχείρηση των μεγάλων πολυεθνικών ομίλων και των πανίσχυρων χορηγών, οι οποίοι βρήκαν ένα ακόμα πεδίο για να θησαυρίζουν, κάνοντας εμπόριο ελπίδας και δικαιωμάτων.

Η ανθρωπολογία της ψηφιακής αποξένωσης και ο αξιακός εχθρός του αλγορίθμου

 Το παρόν κείμενο αποτελεί την κορύφωση μιας τριλογίας που ξεκίνησε με το άρθρο «Eurovision 2026: Η τέχνη στη λαιμητόμο των analytics» και συνεχίστηκε με το «Eurovision και Εθνικές Εκλογές: Από το Εργαστήριο στο Πεδίο Εφαρμογής». Αν στα δύο προηγούμενα στάδια αποδομήσαμε μεθοδικά και επιστημονικώς τεκμηριωμένα τον μηχανισμό της Κοινωνικής Μηχανικής και του Καπιταλισμού της Επιτήρησης, εδώ επιχειρούμε να δούμε εάν υπάρχει ή όχι κάποια δύναμη που να στέκεται οργανωμένα απέναντί του, καθώς και (εάν υπάρχει) το αν όντως είναι τέτοια δύναμη στην πράξη ή όχι.